Güzel instagram mesajlarını sizler için derleyip bu yazıya ekledik. İyi okumalar.
Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.
Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insanı yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.
Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.
İnsan özledikçe durgunlaşır.
Bana senin olduğun şehir lazım.
Her dost dosdoğru dost olmuyor.
Yalnız olmayı, gitmem diyenlerden öğrendik.
Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?
Biraz seni özledim. Biraz sohbetini. Biraz sesini.
Bana da yazıklar olsun; çağırsan yine geleceğim.
Aklına hiç gelir miydi, hiç aklıma gelemeyeceğin.
Aşkın her halini gördüm, artık ne hali varsa görsün.
Yeniden olamaz bazı şeyler, o duygularla vedalaştık.
Benden başkası olmayacak. Kıskancım ben, o kadar!
Soğuk biri değilim. Gereksiz samimiyeti sevmiyorum.
Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?
Gülmüyorsun ki. Gülsen kapanacak yüreğimde açtığın yara.
Nasıl koydum ama? Seni insan yerine.
Kalp herkeste var; yürek başka bir şey.
Ben, sonu böyle olsun diye sevmemiştim.
Sanki dünyamdaki bütün renkler kayboldu.
En yeni ilişki biçimi; arkadaşın 1 tık üstü, sevgilinin 1 tık altı.
Eğer hala yalnızsan, Allah seni birilerinden koruyor demektir.
Sevmeye korkar oldum. Teşekkürler, eserinle iftihar edebilirsin.
Aslında soğuk birisi değilim. Yapmacık samimiyetleri sevmiyorum.
Biraz muhabbetini, biraz sesini özledim. Ama en çok seni özledim.
Kırılacak 206 tane kemiğiniz varken, aptalın biri gelir kalbinizi kırar.
Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.
Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.
Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!
Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.
Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.
Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.
Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.
Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.
Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.
Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.
Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.
Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.
